Wat is soefisme?
Het soefisme is een mystieke weg naar God, gebaseerd op onzelfzuchtige liefde en dienstbaarheid aan Gods schepsels – mensen in het bijzonder.

Een soefi, of derwisj, is iemand die God bemint en dus een 'minnaar' is van God. Een soefi probeert dichter bij God te komen door middel van liefde en toewijding.

Het wezen van het soefisme is de goddelijke Waarheid;
de betekenis van het soefisme is het ervaren van die Waarheid en het verwerkelijken ervan, los van de beperkingen van het zelf.

De praktijk van het soefisme is het volgen van het geestelijk pad om daarmee goddelijke karaktertrekken en ethiek te verwerkelijken. Daarvoor zijn nodig: een ontwakend hart, een verlicht innerlijk, spirituele onthullingen en innerlijke waarneming, dus niet zozeer rationeel of dogmatisch denken.

Het soefisme (tasawwuf) is een methode waarmee uiteindelijk het Absolute Zijn kan worden waargenomen met het innerlijk oog, dat het geheel van de werkelijkheid ziet. Maar die waarneming lukt pas als de waarnemer het eigen beperkte bestaan heeft gepasseerd.

Om de weg naar spirituele vervolmaking te volgen, moeten eerst de lustvolle emoties en het geconditioneerd denken worden gecorrigeerd. Dat gebeurt als men in harmonie komt met de goddelijke aard. Het geestelijk pad (tariqat) bestaat uit: armoede van geest, toewijding aan God en de soefi-meester en de voortdurende, zelfloze gedachtenis aan God (dhikr).
Met deze methode kan men de waarheid gaan zien zoals die werkelijk is.

Historisch gezien, is het soefisme (tasawwuf) de mystiek van de islam.